Doorgaan naar hoofdcontent

Matthew Sweeney: An End

Het onderstaande gedicht van Sweeney, die afgelopen zondag overleed, vond ik in de geweldige Anthology of modern Irish poetry, door Wes Davis.
Ik ben me langzaam aan het ‘inlopen’ voor mijn Ierland reis. Het eilandje Inishtrahull is het noordelijkste eiland van Ierland, het is nog geen anderhalve kilometer lang en zo’n halve kilometer breed. Een mooie plek om begraven te worden, lijkt me.
De vertaling van het gedicht heb ik gisteravond laat nog gemaakt.

An end

I want to end up on Inistrahull,
in the small graveyard there
on the high side of the island,
carried there on a helicopter sling
with Twente speedboat following.
And I want my favorite Thai chef
flown there, a day before,
and brought to the local fishermen
so he can serve a chilly feast
before we head off up the hill.
A bar, too, it goes without saying,
free to all, the beer icy,
the whiskey Irish, and loud
through speakers high on poles
the gruff voice of Tom Waits
causing the gulls to congregate.
Get Tom himself there if you can.
And in the box with me I want
A hipflask filled with Black Bush,
a pen and a black notebook,
all the vitamins in one bottle,
my address book and ten pound coins.
Also, a Mandarin primer.
I want no flowers, only cacti
and my headstone must be glass

Een einde

Ik wil eindigen op Inishtrahull,
op het kleine kerkhof daar
aan de hoge kant van het eiland,
erheen gedragen aan een helikopterlijn
met twintig speedboten erachteraan.
En ik wil dat mijn favoriete Thaise kok
een dag ervoor wordt ingevlogen,
dat hij naar de locale vissers wordt gebracht
zodat hij een feestelijke curry kan serveren
voor we richting heuvel gaan.
Ook, een bar, vanzelfsprekend,
vrij drinken voor iedereen, ijskoud bier,
Ierse whiskey, en hard
uit de boxen hoog op palen
de grafstem van Tom Waits
dat de meeuwen zich verzamelen.
Als het kan, Tom zelf er ook bij.
En bij me in de kist wil ik
een heupflesje Black Bush,
een pen en een leeg aantekenboekje,
alle vitamines in één flesje,
mijn adresboekje en voor tien pond aan muntgeld.
Ook een Mandarijn voor beginners,
ik wil geen bloemen, alleen cactussen

en een steen van glas. 








Populaire posts van deze blog

MARCO POLO

Peljesac, een schiereiland ten noorden van Dubrovnik is een oord van rust en goede wijnen. Bergachtig, maar niet al te hoog. Prachtige diepblauwe zee en aangename temperatuur. Je kunt er met de boot naar Korcula, op het gelijknamige eiland. Hier werd Marco Polo geboren, althans dat is de veronderstelling. In ieder geval is hij er door de Genuezen gevangen genomen, ergens eind dertiende eeuw, toen hij een schip van de Venetianen aanvoerde in een zeeslag van een dag tegen Genua, vlak voor Korcula. En tijdens die gevangenschap heeft hij zijn verhalen doorgegeven aan de schrijver Rustichello. In Korcula is alleen de toren van zijn huis te beklimmen, nou ja, toren!? En de winkeliers buiten zijn bekendheid uit zoals gebruikelijk bij echte middenstanders. In het toeristenbureau hangt overigens een portret van de Kublai Khan, bij wie Marco Polo jaren in dienst zou zijn geweest, geschonken door de Chinese overheid. De Chinese toeristen, die hier werkelijk komen, mogen in ruil daarvoor gratis...
Een reactie posten
Meer lezen

ITHAKA

Ik herlas ITHAKA van Kavafis, ik zal je er enkele losse stukjes van laten lezen, de rest moet je maar opzoeken (ik gebruik de vertaling van Hans Warren en Mario Molengraaf uit 1984). Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka wens dat de weg dan lang mag zijn, vol avonturen en ervaringen. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen, hen zul je niet ontmoeten op je weg wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd de emotie die je hart en lijf beroert. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woeste Poseidon, je zult hen niet ontmoeten als je ze niet in eigen geest meedraagt, je geest hen niet gestalte voor je geeft. En dan volgen er nog drie strofen, die niet minder mooi zijn. Zie verder het boek met de vertaling van Warren en Molengraaf. Gisteravond at ik aan de rand van Regensburg een Wienerschnitzel met een salade van radijs, wortel en bladblazer. (Dit laatste woord komt tot stand door het gebruik van een automatisch woordenboek, soms laat ik het...
Een reactie posten
Meer lezen

DE MARABOES

Het zou er kunnen zijn, men had hem gewaarschuwd, maar in zijn slaperigheid lette hij niet op wie of wat zich in de duisternis over het kampement bewoog. Hij was wakker geworden omdat hij naar de wc moest, maar stelde dat zo lang mogelijk uit. Had een tijdje naar het muggennet liggen kijken, die merkwaardige gevangenis van gaas die moest beschermen tegen malaria, en was er uiteindelijk maar onder vandaan gekropen. Het was nog donker, maar in de verte, waar in de diepte de Nijl stroomde, was al een streep violet licht te zien. Hij meende bovenin de boom naast zijn banda de maraboes te horen. Hij keek omhoog. Ze stonden er, doodstil, als zwarte standbeelden. De witgeverfde stenen die de paden markeerden, staken als kleine afgebroken kiezen uit de aarde, hier en daar verlicht door walmende stormlantaarns die aan ijzeren haken voor de tenten hingen. Slaperig schuifelde hij over het terrein tussen de huisjes door. Hij wist nu waarvan hij nog meer was wakkergeschrokken. Hij was zijn ov...
Een reactie posten
Meer lezen