Doorgaan naar hoofdcontent

PORSCHE EN BETON


In de Süddeutsche Zeitung van dit weekend stond een interessant interview met Porsche-baas Matthias Müller, toch niet een der kleinste industriëlen. Kort gezegd: hij vraagt van topmanagers een heldere houding tegenover rechtsextremisme en vreemdelingenhaat. Kom daar in Nederland eens om. Welke topmanager van Shell, Akzo, DSM, Philips, Unilever, enz.etc. neemt nu eindelijk eens openbaar stelling in het vluchtelingenvraagstuk en tegen het gedachtegoed van politici als Wilders?

Ik wilde het huis van de Oostenrijkse schrijver Thomas Bernard in Ohlsdorf bij Gmunden bezoeken. Maar moest van mijn plan afzien, vanwege het slechte weer, omdat het slechts op afspraak te bezichtigen is in dit jaargetijde en omdat mijn geliefde en ik daarom, wat weer samenhangt met de punten een en twee, de route verlegd hebben. De voorgaande zin is enigszins bedoeld als voorbereiding op wat komen gaat.
Hier dan toch een snufje Bernard. Een tijdje geleden vertaalde ik de eerste zin van zijn roman Beton, voor de lol. Het boek is geloof ik in het Nederlands alleen nog antiquarisch verkrijgbaar.

„Van maart tot december, schrijft Rudolf, terwijl ik, wat in dit verband gezegd moet worden, grote hoeveelheden prednisol moest innemen, om mijn voor de derde keer accuut geworden MORBUS BOECK te bestrijden, verzamelde ik alle mogelijke boeken en geschriften van en over Mendelssohn Bartholdy, om mijn lievelingscomponist en zijn werk van de grond af te leren kennen en, dat was mijn ambitie, met de hartstochtelijke ernst voor zo'n onderneming als het schrijven van een groter wetenschappelijk onweerlegbaar werk, waarvoor ik inderdaad al de hele voorafgaande winter erg bang was geweest, al deze boeken en geschriften zo zorgvuldig mogelijk te bestuderen, dat was mijn plan geweest en pas daarna, eindelijk, na deze grondige, op het onderwerp toegesneden studie, precies op de zevenentwintigste januari om vier uur 's morgens met dit, mijn, zoals ik geloofde, al het door mij tot nu toe, wat de zogenaamde muziekwetenschap betreft, geschrevene, gepubliceerd en niet gepubliceerd, ver achter zich latende en in de schaduw stellende, al sinds tien jaar geplande, maar nog steeds niet tot stand gekomen werk te kunnen beginnen na het voor de zesentwintigste geplande vertrek van mijn zuster, van wie de wekenlange aanwezigheid in Peiskam zelfs maar de geringste gedachte aan een begin van mijn werk over Mendelssoh Bartholdy in de kiem smoorde.”

Om eerlijk te zijn geloof ik dat de zin nog langer was, maar ik heb alleen deze versie bij me. Ik laat het hier dus bij.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

MARCO POLO

Peljesac, een schiereiland ten noorden van Dubrovnik is een oord van rust en goede wijnen. Bergachtig, maar niet al te hoog. Prachtige diepblauwe zee en aangename temperatuur. Je kunt er met de boot naar Korcula, op het gelijknamige eiland. Hier werd Marco Polo geboren, althans dat is de veronderstelling. In ieder geval is hij er door de Genuezen gevangen genomen, ergens eind dertiende eeuw, toen hij een schip van de Venetianen aanvoerde in een zeeslag van een dag tegen Genua, vlak voor Korcula. En tijdens die gevangenschap heeft hij zijn verhalen doorgegeven aan de schrijver Rustichello. In Korcula is alleen de toren van zijn huis te beklimmen, nou ja, toren!? En de winkeliers buiten zijn bekendheid uit zoals gebruikelijk bij echte middenstanders. In het toeristenbureau hangt overigens een portret van de Kublai Khan, bij wie Marco Polo jaren in dienst zou zijn geweest, geschonken door de Chinese overheid. De Chinese toeristen, die hier werkelijk komen, mogen in ruil daarvoor gratis...
Een reactie posten
Meer lezen

ITHAKA

Ik herlas ITHAKA van Kavafis, ik zal je er enkele losse stukjes van laten lezen, de rest moet je maar opzoeken (ik gebruik de vertaling van Hans Warren en Mario Molengraaf uit 1984). Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka wens dat de weg dan lang mag zijn, vol avonturen en ervaringen. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen, hen zul je niet ontmoeten op je weg wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd de emotie die je hart en lijf beroert. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woeste Poseidon, je zult hen niet ontmoeten als je ze niet in eigen geest meedraagt, je geest hen niet gestalte voor je geeft. En dan volgen er nog drie strofen, die niet minder mooi zijn. Zie verder het boek met de vertaling van Warren en Molengraaf. Gisteravond at ik aan de rand van Regensburg een Wienerschnitzel met een salade van radijs, wortel en bladblazer. (Dit laatste woord komt tot stand door het gebruik van een automatisch woordenboek, soms laat ik het...
Een reactie posten
Meer lezen

DE MARABOES

Het zou er kunnen zijn, men had hem gewaarschuwd, maar in zijn slaperigheid lette hij niet op wie of wat zich in de duisternis over het kampement bewoog. Hij was wakker geworden omdat hij naar de wc moest, maar stelde dat zo lang mogelijk uit. Had een tijdje naar het muggennet liggen kijken, die merkwaardige gevangenis van gaas die moest beschermen tegen malaria, en was er uiteindelijk maar onder vandaan gekropen. Het was nog donker, maar in de verte, waar in de diepte de Nijl stroomde, was al een streep violet licht te zien. Hij meende bovenin de boom naast zijn banda de maraboes te horen. Hij keek omhoog. Ze stonden er, doodstil, als zwarte standbeelden. De witgeverfde stenen die de paden markeerden, staken als kleine afgebroken kiezen uit de aarde, hier en daar verlicht door walmende stormlantaarns die aan ijzeren haken voor de tenten hingen. Slaperig schuifelde hij over het terrein tussen de huisjes door. Hij wist nu waarvan hij nog meer was wakkergeschrokken. Hij was zijn ov...
Een reactie posten
Meer lezen