Doorgaan naar hoofdcontent

TAUMITTELSPRÜHANLAGE

Vannacht vreselijk gevochten met mijn moeder. Dat zal Freud leuk vinden. Ik heb de laatste acht jaar nog nooit met mijn moeder gevochten, maar vannacht kwam het er dan eindelijk weer eens van. Dat ging zo: ik lag te slapen op een of andere zolderkamer, lag diagonaal in bed of er nog iemand in bed lag weet ik niet meer, maar in ieder geval liep ineens mijn moeder om het voeteneind heen en begon ze aan me te sjorren. Dat moet je bij mij niet doen, en zeker niet 's nachts. Ik verkocht haar dus een paar enorme lellen en ik begon haar ook nog van me af te schoppen. Het werd zo erg dat mijn geliefde mij tot bedaren moest brengen.
Overigens hebben wegwerkers op de Sauerland Autobahn richting Frankfurt ter hoogte van Dillenburg in het midden van het asfalt een fraaie naad aangebracht. Ik vermoed dat over een afstand van enkele kilometers de aarde gescheurd is en dat men met deze naad het probleem probeert op te lossen. Duitsland valt hier langzaam uit elkaar. Gek genoeg noemt met het op borden langs de weg Taumittelsprühanlage.
Dillenburg is een aardig stadje, met veel vakwerkhuizen. Dat is toch ook interessant, zodra je de grens over bent zie je alleen nog maar vakwerkhuizen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

ITHAKA

Ik herlas ITHAKA van Kavafis, ik zal je er enkele losse stukjes van laten lezen, de rest moet je maar opzoeken (ik gebruik de vertaling van Hans Warren en Mario Molengraaf uit 1984). Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka wens dat de weg dan lang mag zijn, vol avonturen en ervaringen. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen, hen zul je niet ontmoeten op je weg wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd de emotie die je hart en lijf beroert. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woeste Poseidon, je zult hen niet ontmoeten als je ze niet in eigen geest meedraagt, je geest hen niet gestalte voor je geeft. En dan volgen er nog drie strofen, die niet minder mooi zijn. Zie verder het boek met de vertaling van Warren en Molengraaf. Gisteravond at ik aan de rand van Regensburg een Wienerschnitzel met een salade van radijs, wortel en bladblazer. (Dit laatste woord komt tot stand door het gebruik van een automatisch woordenboek, soms laat ik het...
Een reactie posten
Meer lezen

MARCO POLO

Peljesac, een schiereiland ten noorden van Dubrovnik is een oord van rust en goede wijnen. Bergachtig, maar niet al te hoog. Prachtige diepblauwe zee en aangename temperatuur. Je kunt er met de boot naar Korcula, op het gelijknamige eiland. Hier werd Marco Polo geboren, althans dat is de veronderstelling. In ieder geval is hij er door de Genuezen gevangen genomen, ergens eind dertiende eeuw, toen hij een schip van de Venetianen aanvoerde in een zeeslag van een dag tegen Genua, vlak voor Korcula. En tijdens die gevangenschap heeft hij zijn verhalen doorgegeven aan de schrijver Rustichello. In Korcula is alleen de toren van zijn huis te beklimmen, nou ja, toren!? En de winkeliers buiten zijn bekendheid uit zoals gebruikelijk bij echte middenstanders. In het toeristenbureau hangt overigens een portret van de Kublai Khan, bij wie Marco Polo jaren in dienst zou zijn geweest, geschonken door de Chinese overheid. De Chinese toeristen, die hier werkelijk komen, mogen in ruil daarvoor gratis...
Een reactie posten
Meer lezen

OLIFANTEN ZIJN GEVOELIGE DIEREN

- Kunt u mij helpen? hoorde hij achter zich. Hij draaide zich om en keek in de ogen van een dikke vrouw die vastgeklemd zat in het toegangspoortje. Haar grote plastic boodschappentas stond al achter de doorgang, maar het lukte haar niet zichzelf erdoorheen te wringen. Hij onderdrukte een glimlach, zag haar korte beentjes als in een tekenfilm boven de grond ronddraaien. Het pakje voor zijn kleinkind legde hij op de grond. - Kunt u mij lostrekken? zei de vrouw die wild met haar armen zwaaide alsof ze hem naar zich toe wilde halen. Hij zette een stap in haar richting. - Trekt u maar flink hard. Hij pakte haar kwabbige handen en trok. - Harder, moedigde de vrouw hem aan, - harder. Hij trok stevig, maar was zelf niet groot en zijn vingers verloren houvast  op de zweterige huid van de vrouw. Hij greep haar polsen opnieuw vast en rukte. Ze schoot los. Ze tuimelde over haar boodschappentas het perron op. Bijna plette ze het aardigheidje voor zijn kleinzoon. Het elektronische slag...
Meer lezen