Doorgaan naar hoofdcontent

STRAATRUMOER VANUIT BEIJING

Ha, eindelijk straatrumoer in de literatuur! Het rommelt al de hele week in het wereldje. Grunberg, altijd in voor een opstandje, die in werkelijkheid natuurlijk stinkend jaloers is dat hij niet mee mag naar Beijing, doet een duit in het zakje (De Volkskrant). Möring, hekelt (in NRC) vanaf de louteringsberg onze aloude koopmansgeest.
Een delegatie Nederlandse schrijvers bezoekt het land van het midden en heeft dat grondig voorbereid. Nasr en consorten, hier nooit te beroerd om zich met ernstige maatschappelijke thema’s te bemoeien en die in staat zijn om werkelijk iedereen en alles af te branden, hebben in het diepste geheim hun reis voorbereid. Want wat is het geval? In de officiele berichtgeving over hun verblijf onder de Chinezen wordt weliswaar uitvoerig aandacht geschonken aan hun temperende opmerkingen, er wordt geschamperd op Amnesty International, ze zijn toch vooral in dat immense land op nieuwe inspiratie op te doen. Ja, dat had u gedacht. Dat is allemaal leugen en bedrog. Want wat zal er gebeuren?
Op de slotavond zullen zij massaal een protest richten aan de Chinese overheid, zij zullen het slotbanket gebruiken om die overheid van machtsmisbruik en onderdrukking te betichten, zij zullen die overheid oproepen eindelijk haar schrijvers de vrijheid te geven, zoals wij die hier kennen.  En vervolgens zullen de Chinese stillen die overal in de zaal aanwezig zijn onze moedige Nederlandse schrijvers proberen het woord te ontnemen, maar dat zal niet lukken want het puikje van onze literatuur staat zijn mannetje en vrouwtje en Van Dis zal  de microfoon niet loslaten, hij kent het land immers, hij was er al zo vaak en hij zal nu eindelijk eens zeggen wat hij ervan vindt. En wat zo’n prachtig feestje had moeten worden, zal eindigen in chaos, tumult en wanorde, onze schrijvers zullen massaal en onder luid geschreeuw afgevoerd worden, in busjes die klaar staan op het feestterrein en ze zullen linea recta naar het vliegveld vervoerd worden en met een grote schop onder de kont het land uitgebonjourd worden. Alle reeds afgesloten contracten zullen door de hoogste instanties verscheurd worden.
En wat gebeurt er dan? Dan komt de hele schrijverswereld in opstand, dan komen de schrijvers in de 104 landen van Pen International in actie, en er zal schande gesproken worden en de Nederlanders zullen toegejuicht worden door hun landgenoten als het vliegtuig met de eerste literaire gewonden op onze nationale luchthaven Schiphol zal landen.
Want de schrijver wil gehoord worden en hij laat zich door niemand de mond snoeren.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

MARCO POLO

Peljesac, een schiereiland ten noorden van Dubrovnik is een oord van rust en goede wijnen. Bergachtig, maar niet al te hoog. Prachtige diepblauwe zee en aangename temperatuur. Je kunt er met de boot naar Korcula, op het gelijknamige eiland. Hier werd Marco Polo geboren, althans dat is de veronderstelling. In ieder geval is hij er door de Genuezen gevangen genomen, ergens eind dertiende eeuw, toen hij een schip van de Venetianen aanvoerde in een zeeslag van een dag tegen Genua, vlak voor Korcula. En tijdens die gevangenschap heeft hij zijn verhalen doorgegeven aan de schrijver Rustichello. In Korcula is alleen de toren van zijn huis te beklimmen, nou ja, toren!? En de winkeliers buiten zijn bekendheid uit zoals gebruikelijk bij echte middenstanders. In het toeristenbureau hangt overigens een portret van de Kublai Khan, bij wie Marco Polo jaren in dienst zou zijn geweest, geschonken door de Chinese overheid. De Chinese toeristen, die hier werkelijk komen, mogen in ruil daarvoor gratis...
Een reactie posten
Meer lezen

ITHAKA

Ik herlas ITHAKA van Kavafis, ik zal je er enkele losse stukjes van laten lezen, de rest moet je maar opzoeken (ik gebruik de vertaling van Hans Warren en Mario Molengraaf uit 1984). Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka wens dat de weg dan lang mag zijn, vol avonturen en ervaringen. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen, hen zul je niet ontmoeten op je weg wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd de emotie die je hart en lijf beroert. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woeste Poseidon, je zult hen niet ontmoeten als je ze niet in eigen geest meedraagt, je geest hen niet gestalte voor je geeft. En dan volgen er nog drie strofen, die niet minder mooi zijn. Zie verder het boek met de vertaling van Warren en Molengraaf. Gisteravond at ik aan de rand van Regensburg een Wienerschnitzel met een salade van radijs, wortel en bladblazer. (Dit laatste woord komt tot stand door het gebruik van een automatisch woordenboek, soms laat ik het...
Een reactie posten
Meer lezen

DE MARABOES

Het zou er kunnen zijn, men had hem gewaarschuwd, maar in zijn slaperigheid lette hij niet op wie of wat zich in de duisternis over het kampement bewoog. Hij was wakker geworden omdat hij naar de wc moest, maar stelde dat zo lang mogelijk uit. Had een tijdje naar het muggennet liggen kijken, die merkwaardige gevangenis van gaas die moest beschermen tegen malaria, en was er uiteindelijk maar onder vandaan gekropen. Het was nog donker, maar in de verte, waar in de diepte de Nijl stroomde, was al een streep violet licht te zien. Hij meende bovenin de boom naast zijn banda de maraboes te horen. Hij keek omhoog. Ze stonden er, doodstil, als zwarte standbeelden. De witgeverfde stenen die de paden markeerden, staken als kleine afgebroken kiezen uit de aarde, hier en daar verlicht door walmende stormlantaarns die aan ijzeren haken voor de tenten hingen. Slaperig schuifelde hij over het terrein tussen de huisjes door. Hij wist nu waarvan hij nog meer was wakkergeschrokken. Hij was zijn ov...
Een reactie posten
Meer lezen