Doorgaan naar hoofdcontent

MISLUKKING

Sommige schrijvers kunnen mij soms, met sommige van hun teksten, enorm opbeuren. Een ervan is Arnon Grunberg, een ander is Thomas Bernhard.  
Kunstenaars zijn kruiperige handlangers van de macht die zich slordig hebben vermomd als critici van de bestaande orde. En schrijvers zijn mislukkingen, aldus Arnon Grunberg, eergisteren in een artikel in NRC, waarin hij zijn optreden als acteur in Am Ziel van Thomas Bernhard toelicht. Maar het gaat erom dat we het blijven proberen. want daardoor en door te weten dat we mislukken behouden we onze waardigheid.
Een klein fragment uit Am Ziel (Suhrkamp Taschenbuch 1544), waarin Bernhard weer op zijn allerbest is:

Mutter
   Wollen Sie die Gesellschaft aendern
Schriftsteller
   Die gesellschaft kann nicht geaendert werden
Mutter
    Sehen Sie
Schriftsteller
    Aber wir machen immer wieder den Versuch
Mutter
   Ja
Schriftsteller
   Auf den Versuch kommt es an
Mutter
   Sehr interessant
   Sie schreiben obwohl Sie wissen
   dass Sie damit die Gesellschaft nicht veraendern koennen
Schriftsteller
   Ja
   Kein Schriftsteller hat jemals
   die Gesellschaft veraendert
Mutter
   Das ist erwiesen
Schriftsteller
   Das ist erwiesen
    wir haben nur Beweise fuer das scheitern
    der Schriftsteller
   Alle Schriftsteller sind gescheitert
   es hat immer nur gescheiterte Schriftsteller gegeben
Mutter
   Und Shakespeare
Schriftsteller
   Auch Shakespeare
   ich sagte doch alle
   (...)
   nur die Stumpfsinnigen die Minderwertigen
   haben nicht einmal diesen Gedanken
   Der Gedanke zu scheitern
   ist der wesentliche Gedanke
   (...)

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

MARCO POLO

Peljesac, een schiereiland ten noorden van Dubrovnik is een oord van rust en goede wijnen. Bergachtig, maar niet al te hoog. Prachtige diepblauwe zee en aangename temperatuur. Je kunt er met de boot naar Korcula, op het gelijknamige eiland. Hier werd Marco Polo geboren, althans dat is de veronderstelling. In ieder geval is hij er door de Genuezen gevangen genomen, ergens eind dertiende eeuw, toen hij een schip van de Venetianen aanvoerde in een zeeslag van een dag tegen Genua, vlak voor Korcula. En tijdens die gevangenschap heeft hij zijn verhalen doorgegeven aan de schrijver Rustichello. In Korcula is alleen de toren van zijn huis te beklimmen, nou ja, toren!? En de winkeliers buiten zijn bekendheid uit zoals gebruikelijk bij echte middenstanders. In het toeristenbureau hangt overigens een portret van de Kublai Khan, bij wie Marco Polo jaren in dienst zou zijn geweest, geschonken door de Chinese overheid. De Chinese toeristen, die hier werkelijk komen, mogen in ruil daarvoor gratis...
Een reactie posten
Meer lezen

ITHAKA

Ik herlas ITHAKA van Kavafis, ik zal je er enkele losse stukjes van laten lezen, de rest moet je maar opzoeken (ik gebruik de vertaling van Hans Warren en Mario Molengraaf uit 1984). Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka wens dat de weg dan lang mag zijn, vol avonturen en ervaringen. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen, hen zul je niet ontmoeten op je weg wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd de emotie die je hart en lijf beroert. De Kyklopen en de Laistrygonen, de woeste Poseidon, je zult hen niet ontmoeten als je ze niet in eigen geest meedraagt, je geest hen niet gestalte voor je geeft. En dan volgen er nog drie strofen, die niet minder mooi zijn. Zie verder het boek met de vertaling van Warren en Molengraaf. Gisteravond at ik aan de rand van Regensburg een Wienerschnitzel met een salade van radijs, wortel en bladblazer. (Dit laatste woord komt tot stand door het gebruik van een automatisch woordenboek, soms laat ik het...
Een reactie posten
Meer lezen

DE MARABOES

Het zou er kunnen zijn, men had hem gewaarschuwd, maar in zijn slaperigheid lette hij niet op wie of wat zich in de duisternis over het kampement bewoog. Hij was wakker geworden omdat hij naar de wc moest, maar stelde dat zo lang mogelijk uit. Had een tijdje naar het muggennet liggen kijken, die merkwaardige gevangenis van gaas die moest beschermen tegen malaria, en was er uiteindelijk maar onder vandaan gekropen. Het was nog donker, maar in de verte, waar in de diepte de Nijl stroomde, was al een streep violet licht te zien. Hij meende bovenin de boom naast zijn banda de maraboes te horen. Hij keek omhoog. Ze stonden er, doodstil, als zwarte standbeelden. De witgeverfde stenen die de paden markeerden, staken als kleine afgebroken kiezen uit de aarde, hier en daar verlicht door walmende stormlantaarns die aan ijzeren haken voor de tenten hingen. Slaperig schuifelde hij over het terrein tussen de huisjes door. Hij wist nu waarvan hij nog meer was wakkergeschrokken. Hij was zijn ov...
Een reactie posten
Meer lezen